Jak uzyskać wizę L-1 w USA i wizę L-2 dla rodziny

Wiza L-1 pozwala międzynarodowej firmie przenieść do swojego biura w USA kierownika lub pracownika ze specjalistyczną wiedzą, a wizą L-2 jadą z nim małżonek i dzieci. Główny filtr to rok pracy w zagranicznej spółce grupy w ciągu ostatnich trzech lat - bez tego wizy L-1 nie da się uzyskać, niezależnie od tego, jak zorganizowana jest amerykańska firma. Niżej wymogi wobec pracownika i firmy, różnica między L-1A a L-1B, nowe biuro, opłaty i terminy, praca małżonka na L-2 oraz przyczyny odmów.

Czym są wizy L-1 i L-2

L-1 to wiza pracownicza do przeniesienia pracownika w ramach międzynarodowej grupy firm. Pracownik przechodzi z firmy spoza USA do spółki macierzystej, zależnej, stowarzyszonej lub oddziału (branch) tej samej grupy w USA. Działalność musi być prowadzona zarówno w USA, jak i w co najmniej jednym innym kraju przez cały czas, gdy pracownik ma status L-1.

Są dwie kategorie. L-1A jest dla dyrektorów i menedżerów, L-1B - dla pracowników ze specjalistyczną wiedzą. Przy L-1A pracodawca może później złożyć za kierownika petycję o zieloną kartę EB-1C, bez certyfikacji pracy PERM.

Wizę L-2 dostają małżonek i niepozostające w związku małżeńskim dzieci do 21. roku życia. Okres pobytu mają taki sam jak posiadacz L-1, wyznacza go data w jego I-94, a nie termin ważności wizy w paszporcie. Małżonek na L-2 może pracować u dowolnego pracodawcy bez odrębnego zezwolenia.

L-1 to kategoria nieimigracyjna z podwójnym zamiarem (dual intent). Konsul nie wymaga dowodów związku z krajem pochodzenia, a złożenie wniosku o zieloną kartę nie pozbawia statusu L. L-1 można porównać z innymi opcjami w przeglądzie 6 legalnych sposobów wyjazdu do USA.

Dla kogo jest wiza L-1 - wymogi wobec pracownika i firmy

L-1 pasuje do firmy, która już działa poza USA i otwiera lub rozwija spółkę w USA. Pracownik musi mieć za sobą rok pracy w zagranicznej spółce grupy na stanowisku kierowniczym lub na stanowisku wymagającym specjalistycznej wiedzy. Stanowisko w USA nie musi powtarzać poprzedniego. Wyjątkiem jest L-1A dla nowego biura - tam wymagany jest właśnie rok pracy kierowniczej za granicą.

Zagraniczna spółka musi faktycznie prowadzić działalność - mieć pracowników i obroty. Jeśli takiej spółki nie ma albo istnieje tylko na papierze, L-1 się nie sprawdzi. Obywatele krajów, które mają traktat z USA, na przykład Polska czy Turcja, mogą rozważyć wizę inwestorską E-2 zamiast tego.

Jak liczy się rok pracy za granicą

Potrzebny jest jeden nieprzerwany rok pracy w pełnym wymiarze w ciągu ostatnich trzech lat. Przy liczeniu ważne jest:

• rok liczy się na dzień złożenia pierwszej petycji;
• praca musi być w pełnym wymiarze (full-time);
• czas pracy w USA w tym roku się nie liczy;
• krótkie wyjazdy do USA na B-1/B-2 nie przerywają stażu, ale te dni się odejmuje.

Bez tego roku w spółce grupy wiza L-1 się nie uda. W takiej sytuacji warto spojrzeć na wizę talentów O-1 lub zieloną kartę EB-1A - tam ocenia się osiągnięcia zawodowe, a staż w firmie nie jest wymagany.

Powiązanie firm i przeniesienie właściciela biznesu

Spółka zagraniczna i spółka w USA muszą być powiązane w jeden z tych sposobów:

• spółka macierzysta i jej spółka zależna;
• oddziały tej samej spółki;
• spółki stowarzyszone, którymi w mniej więcej równych częściach zarządza i włada ta sama osoba lub ta sama grupa osób.

Samo sformułowanie „należą do jednej grupy” niczego nie dowodzi. USCIS patrzy zarówno na udział własnościowy, jak i na faktyczną kontrolę.

Właściciel biznesu też może przenieść samego siebie na L-1. Petycję składa wtedy odrębna spółka, choćby z jednym właścicielem, ponieważ jednoosobowa działalność gospodarcza (sole proprietorship) nie może wystąpić o petycję za swojego właściciela. Właściciel lub duży udziałowiec musi też pokazać, że praca w USA jest tymczasowa i że po niej wróci na stanowisko za granicą.

Kategorie L-1A i L-1B - na czym polega różnica

Kategorię wybiera się na podstawie faktycznych obowiązków, nazwa stanowiska nie ma znaczenia. Bierze się pod uwagę pracę za granicą i to, co dana osoba będzie robić w USA.

L-1A - dyrektor lub menedżer

Na L-1A przenosi się osoby, które przede wszystkim zarządzają. Jeśli opis obowiązków to codzienna praca operacyjna, USCIS zobaczy wykonawcę z górnolotnym tytułem. Dla L-1A pokazuje się, że pracownik:

• zarządza spółką, działem lub kluczową funkcją;
• podejmuje decyzje strategiczne;
• zatrudnia i zwalnia ludzi albo wpływa na decyzje kadrowe.

Bezpośredni podwładni nie zawsze są konieczni. Kierownik kluczowej funkcji (function manager) kwalifikuje się do L-1A nawet bez nich, jeśli zarządza funkcją, a nie wykonuje jej sam. Kierownik pierwszej linii liczy się jako menedżer tylko wtedy, gdy podlegają mu specjaliści (professionals).

L-1B - specjalistyczna wiedza

L-1B jest dla pracowników z zaawansowaną wiedzą o produktach, technologii lub wewnętrznych procesach właśnie tej firmy. Wiedza nie musi być unikalna ani tajna. Trzeba pokazać, że nie jest powszechna w branży i że przekazanie jej innej osobie zajmuje dużo czasu albo dużo kosztuje.

Rynku pracy USA przy L-1B się nie sprawdza. Nie trzeba udowadniać, że w Ameryce nie ma odpowiedniego specjalisty - ani przy zwykłej petycji, ani przy otwieraniu nowego biura.

Dla outsourcingu IT jest ograniczenie. L-1B nie przyznaje się, jeśli pracownik będzie głównie pracować na terenie zewnętrznego klienta i podlegać temu klientowi albo faktycznie zostanie mu „wynajęty” jako personel. Dla specjalisty IT z międzynarodowej firmy L-1B to jedna z opcji, pozostałe drogi są zebrane w naszym przewodniku po przeprowadzce do USA dla specjalistów IT.

L-1 do otwarcia nowego biura w USA

Jeśli firma w USA dopiero się otwiera, wymogi są ostrzejsze. USCIS ocenia dotychczasową działalność za granicą i to, czy amerykańska spółka faktycznie ruszy. Petycję dla nowego biura zatwierdza się najwyżej na rok. Przy składaniu pokazuje się:

• zapewnione miejsce w USA, wynajęte lub na własność;
• skalę, strukturę i cele finansowe biura;
• wielkość inwestycji i zdolność zagranicznej spółki do wypłacania pracownikowi wynagrodzenia;
• strukturę zagranicznej spółki.

Słowa „biznesplan” w przepisach nie ma, ale pokazuje się to wszystko właśnie w takim dokumencie.

Dla L-1A ważne jest, żeby w ciągu roku od zatwierdzenia petycji amerykańskie biuro było w stanie utrzymać stanowisko kierownicze. Spółka zatrudnia ludzi, a wnioskodawca nimi zarządza. Rok pracy za granicą musi w tym wypadku przypadać na stanowisko kierownicze.

Dla L-1B w nowym biurze pokazuje się lokal, powiązanie amerykańskiej spółki z zagraniczną oraz pieniądze na wypłatę wynagrodzenia i start działalności. Rok za granicą może przypadać też na stanowisko ze specjalistyczną wiedzą.

Po roku przychodzi czas na przedłużenie. Pokazuje się wtedy, jak spółka działała przez ten rok - kadrę z wynagrodzeniami, obowiązki pracowników i sytuację finansową.

Jak uzyskać wizę L-1 i L-2 - proces krok po kroku

Najpierw pracodawca uzyskuje zatwierdzenie petycji w USCIS. Potem pracownik i rodzina otrzymują wizy w konsulacie albo, jeśli są już w USA, zmieniają status bez wyjazdu.

Petycja I-129

Petycję I-129 składa pracodawca w USA albo zagraniczna spółka, która ma podmiot prawny w USA, najwcześniej 6 miesięcy przed rozpoczęciem pracy. Obowiązująca wersja formularza jest datowana na 09/09/26. Wersję z 27/02/26 przyjmuje się do 8 listopada 2026 roku włącznie, od 9 listopada starą wersję odrzuca się. Do petycji dołącza się dokumenty o powiązaniu spółek, list zagranicznego pracodawcy z datami pracy i obowiązkami pracownika oraz opis stanowiska w USA.

Blanket L i formularz I-129S

Blanket L jest potrzebny dużym grupom, które regularnie przenoszą ludzi. Spółka raz uzyskuje zatwierdzenie petycji zbiorczej, a dla każdego pracownika przygotowuje formularz I-129S. Pracownik przedstawia go w konsulacie razem z kopią zatwierdzenia. Warunki blanket:

• spółka prowadzi handel lub świadczy usługi;
• biuro w USA działa nie krócej niż rok;
• grupa ma 3 lub więcej oddziałów, spółek zależnych lub stowarzyszonych w USA i za granicą;
• oraz jedno do wyboru - 10 lub więcej zatwierdzonych petycji L w ciągu ostatnich 12 miesięcy, sprzedaż amerykańskich podmiotów od 25 milionów dolarów rocznie albo od 1000 pracowników w USA.

W ramach blanket na L-1B przenosi się tylko specjalistów z odpowiednim wykształceniem (specialized knowledge professionals). Konsul decyduje samodzielnie i w spornych przypadkach odmawia. Przejście między spółkami z zatwierdzonej listy na te same obowiązki nie wymaga nowej petycji.

Etap konsularny - DS-160 i rozmowa

Po zatwierdzeniu petycji pracownik i członkowie rodziny wypełniają swoje formularze DS-160 i zapisują się na rozmowę. Zatwierdzona petycja dla konsula to tylko wstępny dowód. Jeśli uzna, że podstaw do L-1 nie ma, odmówi na podstawie 221(g) i odeśle petycję do USCIS do ponownego rozpatrzenia.

Od jesieni 2025 roku na tym etapie zmieniły się dwie rzeczy:

• od 1 października 2025 roku rozmowa jest obowiązkowa dla wszystkich wnioskodawców L-1 i L-2, także dla dzieci poniżej 14. roku życia; zwolnienia z rozmowy (waiver) dla L nie ma;
• od 15 lipca 2026 roku na rozmowę zapisuje się w kraju obywatelstwa lub zamieszkania, a jeśli tam wiz się nie wydaje - w placówce wskazanej przez Departament Stanu; opłat wniesionych za termin w innym kraju się nie zwraca.

Obywatele Polski i osoby mieszkające w Polsce przechodzą rozmowę na wizę L-1 i L-2 w Ambasadzie USA w Warszawie lub Konsulacie Generalnym USA w Krakowie. Lista placówek się zmienia, warto ją sprawdzić przed zapisem. Proklamacja 10998, obowiązująca od 1 stycznia 2026 roku, wstrzymuje wydawanie wiz, w tym L, obywatelom części krajów - Polski na tej liście nie ma.

Obywatele Kanady nie dostają wizy L-1 - petycję mogą złożyć prosto na granicy.

Jeśli wnioskodawca jest już w USA

Zmiana statusu na L-1 bez wyjazdu jest możliwa, jeśli wjazd był legalny, nie było nielegalnej pracy, a termin w I-94 jeszcze nie minął. Osoby, które wjechały bez wizy (Visa Waiver, ESTA), statusu zmienić nie mogą. Wniosek o zmianę statusu dołącza się do tej samej petycji I-129, rodzina składa formularz I-539. Samej wizy L-1 w USA się nie wydaje - do podróży zagranicznych uzyskuje się ją w konsulacie.

W sprawdzeniu firmy i stanowiska według tych kryteriów oraz w przygotowaniu petycji I-129 pomoże Państwu nasz prawnik, więcej na stronie usługi „Wiza L-1 i L-2 w USA”.

Ile kosztuje i ile trwa wiza L-1 w 2026 roku

Pierwszą petycję zatwierdza się na okres do 3 lat, dla nowego biura - do 1 roku. Dalej przedłuża się krokami do 2 lat. Limit dla L-1A to 7 lat, dla L-1B - 5 lat, czas w statusach H i L się sumuje. Po przekroczeniu limitu potrzebny jest rok życia poza USA.

Jeśli pracownika z L-1B awansowano na stanowisko kierownicze, limit 7 lat zaczyna go obowiązywać, gdy przepracował na tym stanowisku co najmniej 6 miesięcy, a USCIS to zatwierdziło.

Ile USCIS rozpatruje petycję w zwykłym trybie, nie da się przewidzieć - gwarantowanego terminu nie ma. Przy przyspieszonym rozpatrzeniu (premium processing) decyzja przychodzi w 15 dni roboczych, także dla petycji blanket.

Opłaty USCIS według tabeli G-1055 w wersji z 09/09/26:

Mały pracodawca to spółka, która ma w USA do 25 pracowników w przeliczeniu na pełny etat, licząc spółki stowarzyszone. Opłaty 500 USD nie pobiera się przy przejściu z L-1A na L-1B i odwrotnie. Formularz I-129S jest w USCIS bezpłatny.

W konsulacie za wizę L płaci się 205 USD, plus opłata za wzajemność (reciprocity fee), jeśli dotyczy danego obywatelstwa. Przy blanket L pobiera się tam dodatkowo 500 USD, a jeśli pracodawca spełnia warunki poniżej - jeszcze 4500 USD.

Opłatę 4500 USD (9-11 Response and Biometric Entry-Exit Fee) płaci tylko duży pracodawca - od 50 pracowników w USA, z czego ponad połowa pracuje na H-1B, L-1A lub L-1B. Od 9 września 2026 roku takie spółki płacą ją przy każdej petycji L-1, także przy przedłużeniach. Mały biznes i nowe biuro zwykle tej opłaty nie dotyczą. Usługi prawnika nie są wliczone w te kwoty.

Wiza L-2 dla rodziny - praca małżonka, dzieci i przedłużenie

Wizę L-2 dostają małżonek i niepozostające w związku małżeńskim dzieci do 21. roku życia. Wizy załatwia się w konsulacie na podstawie własnych formularzy DS-160, status L-2 przyznaje się przy wjeździe. Jeśli rodzina jedzie później niż posiadacz L-1, konsul sprawdzi, czy on nadal utrzymuje status.

Małżonek - praca bez odrębnego zezwolenia

Małżonek na L-2 może pracować na etacie, założyć własny biznes i zmieniać pracodawcę bez dodatkowego zezwolenia. Do listopada 2021 roku potrzebna była do tego karta EAD. Od 12 listopada 2021 roku USCIS uznaje, że małżonek pracuje na podstawie samego statusu, a od 30 stycznia 2022 roku USCIS i CBP wydają I-94 z adnotacją L-2S. Pracodawca przyjmuje ją jako potwierdzenie prawa do pracy zgodnie z listą List C formularza I-9.

EAD załatwia się teraz tylko na życzenie, przez formularz I-765 w kategorii (a)(18). Dołącza się własne I-94 ze statusem L, I-94 małżonka ze statusem L-1 oraz akt małżeństwa.

Dzieci - nauka do 21. roku życia

Dzieci na L-2 uczą się w szkole i college'u bez wizy studenckiej, ale nie mogą pracować. Status L-2 kończy się w wieku 21 lat albo w chwili zawarcia związku małżeńskiego, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej, a potem dziecko potrzebuje własnego statusu.

Przedłużenie i co się stanie, gdy posiadacz L-1 straci pracę

Status rodziny sam się nie przedłuża. Pracodawca przedłuża L-1 przez I-129, a małżonek i dzieci w USA składają własny formularz I-539, jeden na całą rodzinę, i mogą dołączyć do niego potwierdzenie złożenia I-129. Premium processing nie przyspiesza I-539. Jeśli rodzina wyjeżdża, wraca na wizie L-2 i dostaje okres pobytu według nowego zatwierdzenia L-1.

Dla wniosków o przedłużenie EAD złożonych od 30 października 2025 roku nie ma automatycznego przedłużenia karty na czas rozpatrywania, więc rada „złóż I-765 wcześniej, żeby nie było przerwy w pracy” już nie działa. Prawo małżonka do pracy opiera się na statusie, dlatego przedłużenie L-1 i I-539 składa się z wyprzedzeniem, przed datą w I-94. Jeśli I-94 wygasa, zanim zapadnie decyzja w sprawie I-539, sposób potwierdzenia prawa do pracy trzeba ustalić z prawnikiem przed tą datą.

L-2 zależy od statusu i pracy posiadacza L-1, a nie od wygasłej wizy w paszporcie - to nie kończy statusu. Jeśli posiadacz L-1 straci pracę, on i jego rodzina zwykle mają do 60 dni na zmianę statusu lub wyjazd. 11 września 2026 roku DHS zaproponował zniesienie tych 60 dni - na razie to tylko projekt.

Dokumenty do L-1 i L-2

Każde twierdzenie w petycji musi być poparte dokumentem. List od pracodawcy bez dokumentów za nim niewiele dowodzi.

Stanowisko i wiedza pracownika

Dla L-1A przygotowuje się:

• list zagranicznego pracodawcy z datami pracy i obowiązkami;
• schemat organizacyjny spółki z podwładnymi i ich stanowiskami;
• umowę o pracę, decyzję o powołaniu i dokumenty płacowe;
• opis przyszłego stanowiska w USA.

Dla L-1B główne pytanie brzmi, czym wiedza pracownika różni się od typowej dla branży. W pakiecie znajduje się opis produktów, technologii lub procesów firmy, które pracownik zna, oraz potwierdzenia tego - udział w kluczowych projektach, wewnętrzne szkolenia.

Powiązanie firm i działalność biznesowa

Powiązanie potwierdza się dokumentami:

• dokumenty założycielskie obu spółek;
• certyfikaty akcji lub dokumenty o udziałach;
• roczne sprawozdania, dokumentację finansową, wyciągi bankowe;
• dla nowego biura - umowę najmu i biznesplan.

Dokumenty rodziny na L-2

Dla małżonka i dzieci przygotowuje się:

• akt małżeństwa, a jeśli ktoś z małżonków miał wcześniejsze małżeństwo - dokumenty potwierdzające jego zakończenie;
• akty urodzenia dzieci;
• kopię zatwierdzenia petycji (I-797) i I-94 posiadacza L-1.

Potwierdzenia wspólnego zamieszkania na oficjalnych listach nie ma.

Przyczyny RFE i odmów przy L-1

Od 5 sierpnia 2026 roku USCIS może odmówić od razu, bez wezwania do uzupełnienia dowodów (RFE), jeśli do petycji nie dołączono obowiązkowych dokumentów. Termin odpowiedzi na RFE to teraz maksymalnie 12 tygodni, na zawiadomienie o zamiarze odmowy (NOID) - maksymalnie 30 dni, dokładna data jest podana w samym zawiadomieniu. Każdą odpowiedź, nawet częściową, USCIS traktuje jako prośbę o wydanie decyzji, więc odpowiedzieć trzeba raz i w całości.

Stanowisko L-1A nie wygląda na kierownicze

USCIS sprawdza, czy pracownik zarządza, czy sam wykonuje pracę operacyjną. Jeśli w opisie są codzienne zadania, będzie RFE albo odmowa. Pomaga szczegółowy schemat organizacyjny, podwładni z nazwanymi stanowiskami i konkretne decyzje, które dana osoba podjęła sama. Dla function managera opisuje się samą funkcję i to, kto w jej ramach faktycznie wykonuje pracę.

Wiedza L-1B opisana ogólnikowo

„Dobry programista Java z doświadczeniem w fintechu” to umiejętność powszechna w branży i pod L-1B się nie kwalifikuje. Pokazuje się, jakie produkty i wewnętrzne procesy firmy zna pracownik, gdzie się tego nauczył i dlaczego przekazanie tej wiedzy innej osobie zajmuje dużo czasu albo dużo kosztuje.

Powiązanie firm nie jest potwierdzone

Błędy w strukturze własności i nieprzejrzysta własność często są przyczyną RFE, a teraz bez obowiązkowych dokumentów możliwa jest od razu odmowa. Łańcuch własności pokazuje się aż do ostatecznych właścicieli, z udziałami i informacją, kto faktycznie kontroluje obie spółki.

Nowe biuro bez przekonującego planu

Formalny biznesplan i nieprzekonujące wyliczenia to podstawa do odmowy. W planie musi być zatrudnianie na poszczególne stanowiska, źródło pieniędzy i zrozumiała logika, według której biuro w ciągu roku będzie w stanie utrzymać kierownika.

Staż i rozbieżności w dokumentach

Rok pracy potwierdza się umową o pracę, decyzjami o powołaniu i listami płac. Różne daty, stanowiska czy udziały w I-129, dokumentach korporacyjnych i liście pracodawcy prowadzą do dodatkowych sprawdzeń, także w konsulacie, dlatego wszystko porównuje się przed złożeniem.

Po wjeździe - status L-1, przedłużenie i zielona karta EB-1C

Wiza w paszporcie daje prawo wjazdu. Ile można przebywać i pracować w USA, określa status, który funkcjonariusz CBP przyznaje na granicy, z terminem w I-94. Ten termin nie może wykraczać poza datę wygaśnięcia petycji.

Jak utrzymać status L-1

Żeby nie stracić statusu, trzeba:

• pracować w spółce z petycji na zgłoszonym stanowisku;
• nie przechodzić do innego pracodawcy bez nowej petycji (w blanket można przechodzić między spółkami z zatwierdzonej listy);
• utrzymywać powiązanie między spółkami;
• składać przedłużenie przez I-129 z wyprzedzeniem, przed datą w I-94.

Istotne zmiany na stanowisku lub w strukturze spółki mogą wymagać nowej petycji.

Zielona karta przez EB-1C

Złożenie wniosku o zieloną kartę nie przeszkadza w przedłużaniu L-1 ani we wjeździe na tej wizie. Dyrektorom i menedżerom najbliżej do kategorii EB-1C. Petycję I-140 składa pracodawca w USA, który prowadzi tam działalność nie krócej niż rok, certyfikacja pracy PERM nie jest wymagana. Za granicą pracownik musi przepracować rok właśnie jako kierownik w ciągu 3 lat przed złożeniem petycji, a jeśli już pracuje w USA dla tej grupy - w ciągu 3 lat przed wjazdem.

Zatwierdzona L-1A nie gwarantuje zatwierdzenia EB-1C. Premium processing dla I-140 kosztuje tyle samo, 2965 USD, ale decyzja przychodzi w 45 dni roboczych. Przy L-1B droga do zielonej karty zwykle prowadzi inaczej, przez EB-2 lub EB-3. Więcej o petycji dla kierownika międzynarodowej spółki na stronie wizy EB-1.

Warto zacząć od dwóch sprawdzeń. Czy pracownik ma nieprzerwany rok w zagranicznej spółce grupy, i czy powiązanie spółek potwierdzają dokumenty o udziałach i kontroli? Jeśli oba elementy się zgadzają, dalej najważniejsza praca to precyzyjny opis stanowiska i biznesu w I-129.