Jak wygląda etap NVC i co zrobić po zatwierdzeniu petycji I-130

NVC (National Visa Center, Narodowe Centrum Wizowe) to jednostka Departamentu Stanu USA, przez którą przechodzi rodzinna wiza imigracyjna do USA między zatwierdzeniem petycji I-130 a rozmową w konsulacie. Jeśli USCIS zatwierdził petycję, a krewny mieszka poza Stanami Zjednoczonymi, kolejny etap sprawy odbywa się właśnie tutaj. Po kolei wygląda to tak - list i numer sprawy, opłaty, formularz DS-260, dokumenty finansowe i cywilne, status documentarily qualified oraz wyznaczenie rozmowy.

Czym jest National Visa Center i kiedy trafia tam sprawa

NVC nie decyduje o wizie i nie prowadzi rozmowy kwalifikacyjnej. Jego zadanie to zebrać opłaty, formularze i dokumenty, sprawdzić je i przekazać gotową sprawę do ambasady lub konsulatu, w którym krewny przejdzie rozmowę.

Sprawa trafia do NVC, gdy USCIS zatwierdził I-130, a w petycji wskazano, że krewny będzie odbierać wizę za granicą. Petent dostaje zawiadomienie I-797 o zatwierdzeniu, a USCIS przesyła petycję do National Visa Center. Jeśli krewny jest już w USA i może zmienić status, NVC nie bierze udziału - składa on I-485 na miejscu.

Jak długo czekać na pierwszy list po I-797, oficjalnie nie określono. Zwykle to tygodnie, ale bywa dłużej, zwłaszcza gdy petycję złożono w papierze. Dlatego cisza w pierwszych tygodniach po zatwierdzeniu to zwykła sytuacja, a nie powód do paniki.

Przy wizie narzeczeńskiej K-1 i wizie K-3 NVC tylko przekazuje petycję do konsulatu - opłat ani dokumentów przez NVC nie ma, dalej wypełnia się formularz DS-160. Cała ścieżka K-1 jest w artykule jak uzyskać wizę narzeczeńską K-1 do USA.

Welcome Letter, numer sprawy i Invoice ID - jak wejść do CEAC

Pierwsze, co wysyła NVC, to list Welcome Letter. W sprawach elektronicznych trafia on na pocztę wszystkich uczestników - petenta, wnioskodawcy i pełnomocnika, jeśli taki jest (9 FAM 504.4-2). W liście są dwa numery, bez których dalej nic się nie zrobi:

• NVC case number - numer sprawy;
• Invoice ID - numer do logowania i płatności.

Z nimi loguje się do systemu CEAC Departamentu Stanu. Tam jest wszystko - rachunki do opłacenia, formularz DS-260, wgrywanie dokumentów i wiadomości od NVC. List i numery warto zapisać w kilku miejscach. Odzyskiwanie ich przez zapytanie trwa dłużej, niż się wydaje.

W starszych sprawach papierowych zamiast Welcome Letter przychodzi zawiadomienie o rejestracji i najpierw trzeba wskazać w formularzu DS-261 „agenta” sprawy, czyli osobę, która odbiera listy i płaci opłaty. Agent może pomagać w płatnościach i dokumentach, ale niczego nie podpisuje za wnioskodawcę. W sprawach elektronicznych DS-261 nie jest potrzebny.

W kategoriach F (małżonkowie i dzieci posiadaczy zielonej karty, dorosłe dzieci i rodzeństwo obywateli USA) list może przyjść długo przed tym, jak nadejdzie kolej. NVC zaprasza do płatności i dokumentów, gdy data priorytetu mieści się w tabeli Dates for Filing biuletynu wizowego. Jak czytać tę tabelę, opisujemy w artykule jak czytać Visa Bulletin USA.

Opłaty NVC - 325 USD za wizę i 120 USD za sprawdzenie I-864

Po zalogowaniu do CEAC pojawiają się dwa rachunki. Dopóki nie zostaną opłacone, formularz i wgrywanie dokumentów się nie otworzą.

Wysokość opłat konsularnych określa 22 CFR 22.1, punkty 32 i 34. Płaci się w CEAC z rachunku w amerykańskim banku, podając numer rachunku i routing number. Karta z innego kraju tu nie zadziała, dlatego płatność zwykle wykonuje petent. Zaksięgowanie trwa kilka dni - dopiero potem otworzy się DS-260.

USCIS Immigrant Fee nie ma związku z NVC. Płaci się ją na stronie USCIS po otrzymaniu wizy i przed podróżą, inaczej karta stałego pobytu nie zostanie wyprodukowana. Kwota 235 USD pochodzi z tabeli opłat G-1055 w wersji z 16 października 2026 roku. Ile kosztuje cała droga, razem z badaniem lekarskim i tłumaczeniami, opisujemy w artykule ile kosztuje wiza do USA.

Formularz DS-260

DS-260 wypełnia się w CEAC dla każdej osoby, która wyjeżdża - głównego wnioskodawcy, męża lub żony i każdego dziecka. Formularz jest tylko po angielsku, a odpowiedzi konsul porówna potem z dokumentami i z tym, co usłyszy na rozmowie.

Sam formularz opisaliśmy szczegółowo osobno - sekcje, częste błędy, strona potwierdzenia, odblokowanie po wysłaniu. Znajdą Państwo to w artykule jak wypełnić formularz DS-260. Dla NVC liczy się jedno - dopóki nie zostaną wysłane formularze wszystkich wyjeżdżających, sprawa nie jest kompletna.

Dokumenty finansowe - I-864 i współsponsor

Petent składa oświadczenie o wsparciu finansowym I-864. Zobowiązuje się nim do utrzymania krewnego, a dochód nie może być niższy niż 125% federalnej granicy ubóstwa dla wielkości jego gospodarstwa domowego. Do formularza wgrywa się:

• transkrypt podatkowy IRS lub kopię zeznania za ostatni rok;
• W-2 lub 1099, jeśli były;
• potwierdzenie obecnej pracy, jeśli dochód jest na granicy progu.

Gdy dochodu brakuje, dodaje się współsponsora. Wypełnia on własny I-864 i zbiera takie same dokumenty podatkowe. NVC sprawdza dokumenty finansowe wszystkich sponsorów, a brakujący transkrypt jednego z nich zatrzyma sprawę tak samo jak brak formularza. Jak policzyć dochód i kogo wziąć na współsponsora, opisujemy w artykule jak wypełnić formularz I-864.

Dokumenty cywilne i zaświadczenie o niekaralności

Jakie dokumenty są potrzebne, zależy od kraju. Departament Stanu prowadzi Reciprocity and Country Documents Finder, gdzie dla każdego kraju podano, skąd wziąć akt i jak ma wyglądać. Typowy zestaw to:

• paszport i akt urodzenia;
• akt małżeństwa, jeśli wyjeżdża małżonek, oraz dokumenty o rozwiązaniu wszystkich wcześniejszych małżeństw;
• zaświadczenia o niekaralności;
• tłumaczenie na angielski każdego dokumentu w innym języku;
• zdjęcia zgodne z wymogami wizowymi.

Zaświadczenie o niekaralności jest potrzebne od 16. roku życia - z kraju, w którym osoba mieszka teraz, jeśli jest tam dłużej niż sześć miesięcy, z kraju obywatelstwa, jeśli kiedykolwiek mieszkała w nim sześć miesięcy, oraz z każdego kraju, w którym po 16. roku życia mieszkała rok lub dłużej (9 FAM 504.4-4). Jeśli był areszt, potrzebne jest zaświadczenie z tego kraju w każdym wieku. W Polsce wydaje je Krajowy Rejestr Karny, a gdzie i jak uzyskać takie zaświadczenie w innych krajach, wskazuje Finder na stronie każdego kraju.

Zaświadczenie jest ważne dwa lata od daty wydania i musi być aktualne w dniu wydania wizy. Akty urodzenia i małżeństwa nie tracą ważności. Ma to znaczenie w kategoriach F - zaświadczenie zamówione zbyt wcześnie trzeba będzie zamawiać ponownie.

W CEAC wgrywa się skany. Oryginały i tłumaczenia zabiera się na rozmowę.

Documentarily qualified - co to znaczy i czego oczekiwać dalej

Po wgraniu NVC sprawdza wszystko naraz. Jeśli czegoś brakuje albo dokument się nie nadaje, w CEAC przyjdzie wiadomość z listą uwag. Liczba takich rund nie jest ograniczona - NVC będzie odsyłać uwagi, aż wszystko będzie poprawne. Gdy opłaty są wniesione, formularze i I-864 bez istotnych błędów, a dokumenty cywilne i finansowe przyjęte, sprawa dostaje status documentarily qualified (DQ), czyli „gotowa pod względem dokumentów” (9 FAM 504.4-5).

Dalej wszystko zależy od kategorii:

• IR (małżonek obywatela USA, jego dziecko poniżej 21 lat pozostające w stanie wolnym, rodzic obywatela w wieku 21+) - kolejki według biuletynu nie ma, sprawa czeka na wolny termin rozmowy w konsulacie. NVC zwykle wyznacza go według kolejności uzyskania statusu DQ.
• F1, F2A, F2B, F3, F4 - dochodzi kolejka według biuletynu wizowego. Rozmowę wyznaczą dopiero wtedy, gdy data priorytetu dojdzie w tabeli Final Action Dates.

Ile czekać od DQ do rozmowy, nikt nie powie z góry - zależy to od obciążenia konkretnego konsulatu. Obietnice w stylu „rozmowa miesiąc po DQ” to najwyżej czyjaś szczęśliwa historia.

Osobno o milczeniu. Jeśli wiza jest dostępna, a przez rok nie ma żadnego kontaktu wnioskodawcy z NVC, centrum zaczyna procedurę zamknięcia sprawy i rejestracja z petycji może zostać zakończona (INA 203(g)). Przeprowadzka, zmiana adresu e-mail, dziesięć lat w kolejce F4 - dane kontaktowe w CEAC trzeba trzymać aktualne.

Wyznaczenie rozmowy - gdzie i jak się przygotować

Rozmowę wyznacza NVC, a zaproszenie przychodzi do CEAC i na e-mail. Od 1 listopada 2025 roku rozmowy w sprawie wizy imigracyjnej wyznacza się w kraju, w którym wnioskodawca mieszka. Mieszkający w Polsce mają rozmowę w Ambasadzie USA w Warszawie. Departament Stanu może przypisać niektóre kraje do placówki w innym państwie, dlatego aktualną placówkę dla swojego kraju warto sprawdzić na stronie ambasady USA.

Po zaproszeniu na rozmowę:

1. Badanie lekarskie u lekarza z listy ambasady. Nie warto się z nim spieszyć - wynik jest ważny nie dłużej niż sześć miesięcy (9 FAM 504.4-4).
2. Rejestracja na dostarczenie paszportu - według instrukcji ambasady, bez niej wiza może się opóźnić.
3. Teczka z oryginałami wszystkiego, co wgrano do CEAC, tłumaczeniami i stroną potwierdzenia DS-260.

Jakie pytania zadaje się na rozmowie o małżeństwie i pokrewieństwie i jak się do niej przygotować, omówimy w osobnym artykule o rozmowie rodzinnej. Pomoc z dokumentami do NVC i rozmową w sprawie konkretnej wizy znajdą Państwo na stronach wizy CR-1 dla żony lub męża, wizy IR dla najbliższych krewnych oraz wizy kategorii F1-F4.