ABD turist vizesi nedir - B1/B2 şartları, süreci ve bekleme süreleri

Amerika vizesi nasıl alınır diye arandığında genelde kastedilen turist vizesidir, yani B-1/B-2 - tek vize, iki farklı seyahat amacı. İnternetteki yorumlara bakılırsa almak göründüğünden zor, davetiye ve gelir belgesi satan vize danışmanlarının anlattığına bakılırsa daha kolay. Aşağıda vizeyle nelerin yapılabildiği, ABD Dışişleri Bakanlığı'nın gerçekte hangi belgeleri istediği, başvurudan pasaportun elinize geçmesine kadar sürecin nasıl işlediği ve Ankara ile İstanbul'da randevu sürelerinin neden aylar alabildiği var.

B1/B2 vizesi nedir, ne işe yarar

B-1 iş amaçlı seyahatler için, B-2 turizm için. Pasaporta genellikle her iki amacı da kapsayan birleşik B-1/B-2 vizesi basılıyor - bu tek bir vize, iki ayrı vize değil.

Ziyaretçi vizesi ile tatile gidilebilir, arkadaş ve akrabalar ziyaret edilebilir, tedavi görülebilir, görüşme ve konferanslara katılınabilir, ticari anlaşmalar yapılabilir, bir dava sürecine taraf olunabilir, amatör olarak ve ücret almadan spor ya da müzik etkinliklerine katılınabilir. Kısa bir eğlence kursuna bile gidilebilir - ABD Dışişleri Bakanlığı örnek olarak tatildeyken alınan iki günlük bir yemek kursunu gösteriyor.

Neyin yasak olduğu kanunun kendisinde yazıyor. INA 101(a)(15)(B), okumaya ya da nitelikli veya niteliksiz bir işte çalışmaya gelenleri B kategorisinin dışında tutuyor. Yani öğrenim ve çalışma yasağı sonradan eklenmiş bir ayrıntı değil, vizenin tanımının kendisi.

Takılınan noktalar:

• B-1'deki "iş" çalışmakla aynı şey değil. 22 CFR 41.31(b)(1) düzenlemesi business'ı konferanslar, danışmanlıklar ve ticari görüşmeler olarak tanımlıyor ve yerel bir işverende çalışmayı buna dahil etmiyor. İnşaat ve montaj işleri de aynı maddede yerel istihdama eşit tutuluyor.
• ABD'den maaş alınamaz. Konsolosluklara yönelik 9 FAM 402.2-5(F) talimatı, ABD kaynaklı maaş veya başka bir ödemeyi yasaklıyor. Karşılanabilecek tek şey seyahatin gerçek giderleri - yol, konaklama, yemek.
• Tek istisna akademik ücret. Bir kurumdaki faaliyet 9 günü geçmiyorsa ve son 6 ayda 5'ten fazla kurumdan böyle bir ödeme alınmamışsa akademik honorarium mümkün.
• ABD'de doğum yapmak seyahatin amacı olamaz. Bu ayrı bir yasak, aşağıda tekrar geliyor.
• Diploma için okumak yalnızca öğrenci vizesiyle olur. Kendi için kısa bir kurs almak serbest, bu durumda vizeye STUDY INCIDENTAL TO VISIT notu düşülüyor.

Ayrı bir soru da Miami'de bir otelden yabancı işverene uzaktan çalışmak. Kuralda doğrudan bir izin yok, Matter of Hira kriteri var - iş yerinin ve kârın esas olarak ABD dışında kalması şartıyla faaliyet kabul edilebilir sayılıyor. Bu gri bir alan, müşteriye güvenli bir yöntem gibi anlatmam.

Şartlar - konsolos aslında neye bakar

Amerika turist vizesi şartları arasında en belirleyici olan para ya da otel rezervasyonu değil - geri dönme niyeti.

INA 214(b) bir karine kuruyor - her yabancı, aksini ispat edene kadar göçmen sayılır, hem başvuru sırasında konsolosa hem de sınırda CBP memuruna karşı. Karine iki kez işliyor, ve bunu makalelerin çoğu atlıyor.

9 FAM 402.2-2(B)'ye göre konsolosun görmesi gereken üç şey var:

• yurt dışında bırakmayı düşünmediği bir yerleşim yeri;
• belirli bir süreyle sınırlı bir seyahat;
• business ya da pleasure kapsamında meşru bir amaç.

Talimatın ifadesi sert - kriterlerden biri bile karşılanmazsa konsolos reddetmek zorunda ("must refuse"), "reddedebilir" değil. Bu arada "temporary" kısa anlamına gelmiyor - FAM, altı aydan ya da bir yıldan uzun bir kalışın tek başına belirleyici olmadığını, önemli olanın sürenin belirli olması olduğunu açıkça yazıyor.

Yurtla bağ sayılan şeylerin kapalı bir listesi yok. ABD Dışişleri Bakanlığı iş, ev ve aile-arkadaş ilişkilerini örnek veriyor - bunlar örnek, tam liste değil. İşe yaramayan bir yöntem de var - çocuğu ya da eşi evde bırakıp bunu dönüş garantisi gibi sunmak. FAM buna dosdoğru cevap veriyor - konsolosun şüphesi böyle giderilmez.

Belgeler - dört zorunlu belge, gerisi değişken

Zorunlu belge tam olarak dört tane - pasaport, barkodlu DS-160 onay sayfası, ücret makbuzu ve ankete yüklenen fotoğraf. Geri kalan her şey ABD Dışişleri Bakanlığı'nın kendi ifadesiyle "may be required", yani gerekebilir - tam liste başvurulan konsolosluğa göre değişiyor.

Konsolos ayrıca seyahatin amacına, geri dönme niyetine ve giderleri karşılama gücüne dair kanıt isteyebiliyor. 22 CFR 41.31(a)(3) düzenlemesi "adequate financial arrangements", yani seyahat ve dönüş için yeterli mali düzenleme istiyor. Normda hiçbir asgari tutar yok. "Kişi başı 5 bin dolar göstermek gerekiyor" forumlarda dolaşan bir uydurma.

Şu cümle ise kelimesi kelimesine aktarılmayı hak ediyor, çünkü üzerine koca bir sektör kurulu:

Visa applicants must qualify based on their ties abroad/to their home country, rather than assurances from U.S. family and friends. A letter of invitation or Affidavit of Support is not needed to apply for a visitor visa.

Akrabalardan davetiye ve Affidavit of Support turist vizesi kararında gerekmiyor ve dikkate alınmıyor. Götürülebilir ama sonucu etkilemiyor.

Tek istisna tedavi amaçlı seyahat. Orada belge listesi normda gerçekten yazılı - yerel doktorun teşhisi, ABD'deki kliniğin tedavi süresi ve maliyeti tahminiyle birlikte gönderdiği mektup, yol/tedavi/konaklama giderlerinin karşılanabildiğine dair kanıt. Bunlar gösterilemezse INA 214(b) kapsamında zorunlu red geliyor.

Pasaportun ABD'den çıkış tarihinden sonra en az altı ay daha geçerli olması gerekiyor, ülke CBP'nin ayrı anlaşma listesinde yer almadığı sürece. Sık sorulan küçük bir ayrıntı da şu - süresi dolmuş bir pasaporttaki geçerli vize geçerliliğini koruyor. Kesip çıkarmak olmuyor, iki pasaport birlikte götürülüyor.

Süreç - başvurudan vizeli pasaporta

Sıra hem ilk vize hem de yenileme için aynı - ABD Dışişleri Bakanlığı sürecin tıpatıp aynı olduğunu belirtiyor.

1. DS-160'ı doldurmak. Anket yalnızca online, İngilizce, bebekler dahil her başvuran için ayrı doldurulur. Adım adım anlatım - DS-160 formu nasıl doldurulur yazısında. Yazdırılması gereken tek şey barkodlu sayfa, anketin tamamı gerekmiyor.
2. Konsolosluk ücretini ödemek - B-1/B-2 için 185 dolar. Ücret ne reddedilince ne de plan değişince iade ediliyor, mülakat için randevu almak üzere 365 gün süre veriyor. Mülakatın kendisi daha sonra da olabilir.
3. Mülakat için randevu almak, yaşanılan ülkedeki büyükelçilik ya da konsoloslukta.
4. Mülakata girmek ve parmak izi vermek. Biyometri genelde mülakat günü alınıyor, bazı konsolosluklarda ayrı bir randevu gerekiyor.
5. Pasaportu beklemek. Vize onaylandıysa pasaport kurye ya da postayla vizeyle birlikte geri geliyor.

Fotoğraf doğrudan DS-160'a yükleniyor. Kendine has şartları var - çenenin altından başın tepesine kadar 22-35 mm, son altı ayda çekilmiş, açık fon, nötr ifade, iki göz de açık. Görünüşte belirgin bir değişiklik olduysa - ciddi bir estetik operasyon, yaralanma, ani kilo değişimi - fotoğraf altı aydan eski olmasa bile yeniden çekilmesi gerekiyor. 600x600 piksel şartı DV lotoya, yani Green Card kurasına ait, DS-160'a değil - ikisi sık karıştırılıyor.

Sosyal medya konusuna gelirsek. DS-160 anketi herkesten sosyal medya kullanıcı adlarını, telefon numaralarını, e-posta adreslerini ve son 5 yıldaki seyahatleri soruyor. Ama profilleri herkese açık hale getirme şartı turist vizesine uygulanmıyor - bu şart öğrenci, değişim, çalışma, K vizeleri ve birkaç kategori daha için geçerli, 1 Ekim 2026'dan itibaren yalnızca gazeteci vizesi I ile USMCA uzmanları TN ve TD ekleniyor. Buna karşın herkesin herkese açık profilleri incelenebiliyor - ABD Dışişleri Bakanlığı "every available source of information", yani ulaşılabilen her kaynağı kullandığını yazıyor. Ayrıntılar - ABD'ye göç için sosyal ağlar yazısında.

Mülakat - kimler muaf, randevu ne kadar sürer

1 Ekim 2025'ten itibaren mülakat kuralları belirgin şekilde sıkılaştı. Şu an yürürlükte olan kurala göre yüz yüze mülakat kural olarak herkes için gerekiyor, ABD Dışişleri Bakanlığı özellikle vurguluyor - 14 yaşın altındaki ve 79 yaşın üstündeki başvuranlar dahil. Önceki yaş muafiyeti kaldırıldı, ama internette hâlâ dolaşıyor.

Mülakatsız yenileme, yani dropbox, yalnızca şu koşulların hepsi birlikte sağlandığında mümkün:

• önceki B-1, B-2 ya da B-1/B-2 vizesinin süresi en fazla 12 ay önce dolmuş olmalı - bu süre veriliş tarihinden değil, bitiş tarihinden sayılıyor;
• o vize tam geçerlilik süresiyle verilmiş olmalı;
• vizenin verildiği tarihte başvuran 18 yaşını doldurmuş olmalı;
• başvuru, vatandaşı olunan ya da ikamet edilen ülkede yapılmalı;
• hiç aşılmamış bir red bulunmamalı.

Son madde dropbox'ı çoğu kişiye kapatıyor - geçmişte bir kez 214(b)'den red almış olmak tek başına genel mülakata gönderiyor. Tüm şartlar sağlansa bile konsolos istediği kişiyi istediği sebeple mülakata çağırabiliyor.

Randevu süresi konsolosluğa göre çok değişiyor, ve Türkiye'den başvuranlar için asıl önemli olan da burası. ABD Dışişleri Bakanlığı'nın 17 Eylül 2026 tarihli verilerine göre B1/B2 için en yakın boş randevu şöyle görünüyor:

Ankara'da geçen ay için ortalama fiili bekleme de 2,5 ay olarak görünüyor - bu rakamı ABD Dışişleri Bakanlığı yalnızca en yakın randevu üç aydan uzun sürdüğünde ayrıca yayınlıyor. Yani hem başvuru sırası hem de mülakata giriş arasında geçen fiili süre birkaç ay tutabiliyor, ve seyahat tarihi belliyse randevuyu aylar öncesinden almak gerekiyor. Rakamlar tahmin, her ay güncelleniyor ve boş randevu sürekli açılıyor, ama beklentiyi buna göre kurmak gerekir.

Randevuyu ücretsiz öne çekmek yalnızca acil ve öngörülemeyen bir durumda mümkün - cenaze, acil tedavi, okulun başlama tarihi. Düğün, mezuniyet ya da son anda çıkan bir tatil bu listeye girmiyor. 10 iş günü içinde randevu veren 750 dolarlık ücretli hızlandırma pilotu Kanada, Meksika ve birkaç Latin Amerika ülkesinde çalışıyor - Türkiye'deki hiçbir konsoloslukta bu seçenek yok.

Temmuz 2026'dan beri üçüncü bir ülkede başvurmak belirgin şekilde zorlaştı. Kural, vatandaşı ya da yerleşiği olunan ülkede randevu almayı istiyor, ikametin de ispatlanması gerekiyor. ABD Dışişleri Bakanlığı açıkça uyarıyor - başvuru koşullarını sağlamak zorlaşacak, ücret de bu durumda ne iade edilir ne aktarılır.

Vize ne kadar süreyle geçerli, ABD'de ne kadar kalınabilir

Bunlar iki ayrı süre, sürekli birbirine karıştırılıyor.

Türkiye vatandaşlarına B-1/B-2 vizesi 10 yıl süreyle ve çok girişli olarak veriliyor. Vize düzenleme ücreti sıfır dolar - ödenen tek meblağ 185 dolarlık konsolosluk ücreti.

Ama vizenin süresi sadece girişi isteyebileceğiniz pencere. Ülkeye alınıp alınmayacağınıza sınırda CBP memuru karar veriyor, ABD Dışişleri Bakanlığı bunu kendi sayfasında ayrıca belirtiyor. ABD'de ne kadar kalacağınızı da yine o memur belirliyor, I-94 formuna düşülen kayıtla - girişten hemen sonra CBP'nin sitesinden kontrol etmekte fayda var.

Burada genelde tersi düşünülen önemli bir ayrıntı var. 8 CFR 214.2(b)(2) uyarınca B-2 ile giren bir turist, daha kısa istese bile en az altı ay için kabul ediliyor. Altı ay garanti edilen bir asgari, tavan değil - düzenlemedeki tavan bir yıl. B-1 için garanti edilen bir asgari yok, süre seyahatin amacına göre belirleniyor.

Süreyi aşmanın bedeli ağır. INA 222(g) uyarınca statüsünü kaybeden kişinin vizesi otomatik olarak geçersiz oluyor, çok girişli vize bile bir daha girişte işe yaramıyor. Ardından INA 212(a)(9)(B) yasakları devreye giriyor - 180 gün ile bir yıl arası izinsiz kalış üç yıllık yasak getiriyor, bir yıldan fazlası on yıllık.

Kalış süresinin uzatılması ve statü değişikliği

I-94'te yazan süreden daha uzun kalmak isteyen, süre dolmadan USCIS'e I-539 formuyla uzatma talep ediyor. USCIS en az 45 gün önce başvurmayı öneriyor. Uzatmalar en fazla altışar aylık dilimlerle veriliyor.

Başvurudan önce bilinmesi gerekenler:

• ücret - kağıt başvuruda 470 dolar, online başvuruda 420 dolar; ayrı bir biyometri ücreti olan 85 dolar artık yok, Nisan 2024'ten beri ücretin içinde;
• USCIS'in 2026 mali yılı 3. çeyrek verilerine göre I-539'un medyan işlem süresi 5,7 ay, ve üç çeyrekte neredeyse ikiye katlandı; haziran sonunda sırada 133 bin başvuru vardı;
• form baskısını başvuru gününde kontrol etmek daha güvenli - 14 Eylül 2026 tarihli mahkeme kararından sonra USCIS yalnızca 08/28/24 baskısını kabul ediyor;
• ABD'de olup süresi dolmadıysa B-1'den B-2'ye geçiş için ayrı bir başvuru gerekmiyor.

Statü değişikliği - örneğin öğrenci statüsüne - de süre dolmadan yapılıyor, ve onay gelene kadar davranış değiştirilemiyor. USCIS bunu şöyle örnekliyor - statü değişikliği onaylanmadan okula başlanmaz. Bir de şu var - ABD içinde statü değişikliği yeni bir vize vermiyor. Çıktıysanız yeni vize için yine konsolosluğa gidiyorsunuz.

Burada "90 gün kuralı" da devreye giriyor. Girişten sonraki 90 gün içinde kişi statüsüyle çelişen bir şey yaparsa konsolos vize alırken kasıtlı yanlış beyanda bulunulduğunu varsayabiliyor, bu da INA 212(a)(6)(C)(i) uyarınca ömür boyu kabul edilmezlik demek. Neredeyse hiçbir yerde rastlanmayan iki ayrıntı var - statü değişikliği başvurusunun kendisi tek başına ihlal sayılmıyor, FAM bunu açıkça yazıyor; 90 günden sonra ise otomatik varsayım kalkıyor, ama yanlış beyanın sorumluluğu kalkmıyor.

214(b) reddi, 221(g) incelemesi ve vizenin iptali

214(b) maddesi gereği red tek bir anlama geliyor - konsolosu geri döneceğinize ikna edemediniz. İtiraz yolu yok, ama red sadece o başvuruya ait - ertesi gün yeniden başvurulabilir. Bunun bir anlamı var, tabii koşullar değiştiyse ya da elinizde önceden olmayan belgeler varsa. Yeni başvuru demek yeni bir DS-160, yeni bir 185 dolarlık ücret ve yeni bir randevu demek - eski ücret iade edilmiyor. "Redden sonra altı ay beklenmesi gerekir" diye resmi bir kural yok, bu bir efsane.

221(g) da biçimsel olarak red sayılıyor, "ara" değil - bir başvurunun sonucu ya issue ya refuse, ikiden fazlası yok. İki türü var. Birincisi belge eksikliği - bu durumda eksik listeyi içeren bir mektup veriliyor, tamamlamak için yeni ücret ödemeden bir yıl süre var. İkincisi idari inceleme, yani konsolos uygunluğunuz hakkında karar veremediyse. Burada süre yok - ABD Dışişleri Bakanlığı sürenin vakadan vakaya değiştiğini yazıyor ve mülakat ya da belge teslim tarihinden itibaren 180 gün dolmadan durum sorulmamasını istiyor. "İdari inceleme genelde 60 gün sürer" diye yaygın rakam resmi olarak doğrulanmıyor.

Verilmiş bir vize de iptal edilebiliyor. INA 221(i) konsolosun ya da ABD Dışişleri Bakanlığı'nın istediği an kendi takdiriyle bunu yapmasına izin veriyor, yargı yolu neredeyse hiç yok, başvurana haber verme zorunluluğu da yalnızca "pratik olarak mümkünse" - sisteme işlendikten sonra haberiniz olsun olmasın vize geçersiz sayılıyor. Ağustos 2026'da ABD Dışişleri Bakanlığı 175 binden fazla vizeyi iptal ettiğini açıkladı, büyük kısmı suç nedeniyle - en başta saldırı, alkollü araç kullanımı, hırsızlık ve uyuşturucu. Sosyal medya paylaşımları da gerekçeler arasında geçiyor, ama basında bu ölçek genelde abartılıyor.

Çocuklar, ABD'de doğum ve diğer özel durumlar

Çocuklar. Her çocuk için ayrı bir anket ve ayrı bir 185 dolarlık ücret var, yaş fark etmiyor. 16 yaşından küçük bir başvuran için anketi ebeveyn ya da vasi dolduruyor ve imzalıyor - "14 yaşına kadar" diye dolaşan rakam, eski mülakat muafiyeti kuralıyla karışıyor. Dropbox reşit olmayanlara zaten kapalı, çünkü şartlardan biri önceki vizenin verildiği tarihte 18 yaşında olmak. Mülakata her iki ebeveynin katılmasının ve doğum belgesinin istenip istenmeyeceğine başvurulan konsolosluk kendi karar veriyor - ABD Dışişleri Bakanlığı'nın normlarında böyle bir şart yok, bu konsolosluğun kendi uygulaması, Ankara ya da İstanbul'un sitesinden bakmak gerekiyor.

ABD'de doğum. 2020'den beri düzenleme, çocuğun vatandaşlık kazanması için doğum yapmayı asıl amaç edinen bir seyahati "pleasure" tanımının dışında bırakıyor. Konsolosun seyahat sırasında doğum yapacağınıza dair somut bir kanaati varsa, amacın tam olarak bu olduğu karinesi devreye giriyor. Bu karine çürütülebilir, ama neyin çürüttüğü listesi kısa - örneğin komplike bir gebelik ve yaşanılan ülkede bulunmayan özel bir bakım için yapılmış anlaşma. ABD'de bir doğum planının olması bunu çürütmüyor. Konsolosların tüm kadınlara hamilelik sorması ya da hamile olmadığına dair kanıt istemesi de yasak - somut bir sebep gerekiyor.

Giriş yasakları. 1 Ocak 2026'dan itibaren yürürlükte olan PP 10998 kararnamesi 39 ülkeyi kapsıyor, on dokuzunda B-1/B-2 dahil vizeler askıya alınmış durumda. Türkiye bu listelerin hiçbirinde yok. Önemli bir detay daha - kararname çıkmadan önce verilmiş vizeleri iptal etmiyor, yürürlük tarihinde ABD'de bulunanları ya da geçerli bir vizesi olanları da kapsamıyor.

Vize teminatı. Bazı ülke vatandaşlarından konsolos I-352 formuyla 5.000, 10.000 ya da 15.000 dolarlık bir teminat isteyebiliyor. Türkiye bu listede yok. Ödeme yalnızca Pay.gov üzerinden ve yalnızca konsolosun talimatından sonra yapılıyor - aracı kullanmak dolandırıcılık.

Sırada ne yapmalı

Turist vizesi bir belge yığını değil, hayatınızın eve bağlı olduğunun kanıtı. Bu yüzden iş otel rezervasyonuyla değil, durumunuzun konsolosun gözünden nasıl göründüğüne dürüst bir cevapla başlıyor - ne işle uğraşıyorsunuz, sizi ne tutuyor, neden şimdi ve hangi parayla gidiyorsunuz.

Geçmişinizde şüphe uyandıracak bir şey varsa - eski bir red, ABD'de uzun kalışlar, green card'lı akrabalar, başka bir ülkeye taşınma - bunu başvurudan önce değerlendirin, redden sonra değil. Mülakata hazırlık ve şans değerlendirmesi için - B1/B2 vize hizmetimiz. Amaç aslında seyahat değil yerleşmekse, başlangıç noktası farklı - ABD'ye yasal yollarla nasıl yerleşilir yazısı.